Борба – тоа е она што остана. Ништо друго. И другите преживеани и родителите што ги загубија своите деца, секој од нас носи камен околу вратот што можеме и мора да го носиме – ова се зборовите на Надалина Грозданова, 19-годишно девојче, практично сè уште дете, кое ја преживеа дискотеката на смртта во Кочани. И кое засекогаш ќе го носи тој 16 март 2025 година, на своето лице и срце, денот што одзеде 63 животи. Невина, штотуку родена.
Нов Белград. Денот е мрачен и дождлив. Елегантна ординација на д-р Јасмин Козарев. Конечно разговор. Одамна знам за девојките од Кочан што ги лекува. Чекав персоналот да разговара. Влегува – топли кафени очи и широка насмевка. Голема девојка. Покриена, преврзана глава. Помали лузни избиваат на образите и велат дека најлошото е под завојот. Надалина. Се поврзува со познатата песна на Оливер Драгоевиќ. Ретко име, особено за Македонија. Родена во 2006 година, го добива од баба си Нада, но се прилагодува на 21 век. Истиот во кој ќе доживее незамислива трагедија.
Животот на ученик во последната година од средното стручно училиште за хемија и технологија беше совршен. Таа е ученик на генерацијата. Разновиден, свири пијано, настапува со училишниот оркестар. Детето на докторот планира да се запише на медицина… Сè оди добро. До 16 март.
– Беше сабота, го славиме 19-тиот роденден на нашата најдобра другарка кај неа. А потоа петмина одиме на настап на групата ДНК. На почетокот сè беше нормално. Диџеј и бенд ДНК. Преполно е, ние сме околу третиот ред од сцената. Пиротехника е вклучена, сè е вообичаено. Не обрнуваме внимание. А потоа, за една минута, пламен е насекаде – вели Надалина.
Тонот ѝ е смирен, рамномерен, како да зборуваме за секојдневни работи, да разговараме.
– Брзаме кон излезот, единствениот, а сме повеќе од 600. Сите кон вратата. Преполно е. Моите пријатели успеаја да излезат, но јас не. Почнува напад на паника, се онесвестив. Последната слика што ја имам е луѓе како врескаат, обидувајќи се да излезат. Кога се освестив, сè беше темно. Не бев ни свесна дека се случило нешто сериозно. Можеби потсвесно се обидувам да избришам сè што сум видела, за да не се сеќавам на ништо. Кога ги отворив очите, знаев дека сум заглавена и дека морам да излезам. Хаос. Не знам ни како успеав, ако ми верувате. Тоа е виша сила, не е нешто што можете да го направите сами. Се сеќавам дека поминав низ вратата, но она што беше околу мене – не. Сè е избришано – вели Надалина додека Санела, нејзина пријателка, полека ја отвора вратата од канцеларијата.
Ги врза истата ноќ, истата трагедија. А сега истиот доктор, со кого се обидуваат да ги уништат трагите од оган на кожата со ласери.
– Стигнав во болница, разговарав со моите родители и буквално функционирав сосема нормално. Но, не се сеќавам на ништо, тоа е еден вид шок – продолжи девојката со името од песната, која потоа беше префрлена во Солун. Ќе биде таму 75 дена – со изгореници на вратот, вилицата, левата рака, која сега е во ракавица.
– Кога се разбудив од кома во Грција, по операциите и сè, воопшто не знаев зошто сум во болница. И потоа, додека сè уште бев на интензивна нега, моите родители ми кажаа што се случило, колкумина настрадале. На родителите им сум благодарна, тоа е најточно. Тогаш сфатив обемот на трагедијата и дека и луѓе што ги познавам загината. Сфаќам дека сум изгубила пријатели, другари – сега таа почнува да плаче.
Толку човечки. Нормално. Докторот ја прегрнува.
– Како што времето минува, сфаќаш дека тие навистина ги нема. Не е лесно да се бориш против тоа секој ден. Цело време. Но, сè што останува е борбата. Ова е мојата животна лекција. Сега сфаќам колку минливо е сè што мислев дека вреди. Бев многу амбициозна, дадов се од себе за денот кога ќе ја имам титулата ученик на генерацијата, што и ја добив. Но, дали знаеш колку вреди таа титула на интензивна нега?! Ништо! Само сакам да бидам добро. Тоа е сè што сакам да кажам, ништо друго. Сè во животот ќе се постигне, сè додека си здрав и жив и твоите најблиски се со тебе. Ништо друго не е потребно. Тоа е разликата. А човекот не е свесен дека ова е суштината – солзите не престануваат.
Инаку Надалина е ќерка на новоизбраниот градоначалник на Кочани, Влатко Грозданов. Целото интервју може да го проследите на Курир.рс