„Три момчиња од класот му го зедоа моливот, му го фрлија зад грб, побара да му го вратат, почна да плаче… Кога го зеде моливот, едно од момчињата го удри неколку пати по тилот. Се пожали на наставничката, а таа само ги предупреди со зборовите „не го допирајте“. Кога излезе надвор, се чувствуваше лошо, поврати еднаш, а потоа, веројатно од стрес, почна да му тече крв од носот. Луѓето го најдоа на автобуската станица и ми се јавија.“
Со овие зборови, М.И., мајката на В.С. (10), ученик во четврто одделение од Лесковац, го опишува најновиот случај на врсничка насилство на кое нејзиниот син бил изложен во четврток во една од училниците на ова училиште. Мајката вели дека синот е одличен ученик – тој оди и во приватно училиште, сака хемија и физика, многу е смирен и повлечен – но дека долго време е нападнат од насилни врсници од училиштето.
По последниот напад, В.С. заврши во итната помош и на болнички прегледи.Според неа, малтретирањето започнало во второ одделение, поради што го смениле класот.
„Тој е силен со знаење, имало натпревар кој ќе биде подобар и така започнало сè. Тогаш бил прободен во грб со остар предмет, претпоставуваат дека е шестар. Имал крв на местото на пункцијата, му дале антибиотик. По првата половина од трето одделение, по предлог на наставничката, сменивме класови. Еден месец сè беше одлично, мислев дека е решено, но за жал не беше“, изјавила мајката за „Блиц“.
Во новото одделени на В.С. според неговата мајка, тој бил мета на три момчиња кои го малтретирале на различни начини.
„Долго време се жали на нив. Пред летниот распуст, го удрија по носот со стол. Беа „предупредени“, наставникот ги казни со забрана за носење телефони, но тоа не помогна. Секој ден го задеваат и омаловажуваат, му велат дека е мрзлив затоа што носи очила. Некое време дури и избегнуваше да носи очила. Не го пуштаат да оди во тоалет, ја затвораат вратата, не го пуштаат внатре. Многу ми беше жал кога ми го кажа тоа, а и она што го потврдија и постарите ученици, дека не го пуштале да врши нужда, туку го задевале“, вели мајката на момчето.
Мајката наведува дека училиштето не реагира соодветно, што очигледно им дава „крилја“ на насилниците да продолжат да се однесуваат вака:
„Тој трпеше врсничко насилство на секој можен начин, јас доаѓав на училиште една недела, но сè се крие под тепих. Не направија ништо, освен забраната за носење телефони. Ветија дека педагогот ќе биде на час и дека ќе се одржуваат работилници, но ниту тоа не се случи. Кога има проблем, мојот син сам оди кај педагогот и таа му вели „храбар си“, „можеш да го направиш тоа“… И тоа е тоа. Понекогаш тоа не е доволно. Требаше да го заштитат, бидејќи не можам да седам со него во училиште“, вели таа.