Таткото стои покрај гробот без збор, држејќи мал бел ковчег во рацете и го ниша… како што правел кога неговиот син бил жив.
Малиот Назарчик, кој наполнил една година во август, починал со својата мајка Марија и петгодишната сестра Камила во ноќта на 19 ноември кога руските сили го бомбардирале Тернопил, град во западна Украина кој бил засолниште за оние што бегале од војната, со ракети и беспилотни летала. Бебето е едно од шесте деца што загинале таа кобна ноќ, а воедно и најмладата жртва на бруталниот руски напад.
Четиричлено семејство било во стан на улицата Стуша кога Русите со сета сила нападнале невини цивили. Камал бил единствениот што чудесно успеал да го преживее силниот удар, но се надевал, верувал дека ќе се случи уште едно чудо и дека повторно ќе ги прегрне своите најблиски. Три дена доагјал до урнатата станбена зграда, ги гледал урнатините и чекал.
Според очевидци, по нападот, виделе човек пред зградата со повредена рака и крвава облека. Тој не обрнал внимание на тоа што се случувало околу него. Велат дека само го гледал уништениот дом каде што до неодамна живеело среќно семејство, пишува украинскиот медиум „20 минути“.
До него стоела жена. Повремено се обидувала да помине покрај полицијата и спасувачите и повторувала една реченица како мантра: „Каде се моите деца?“. Подоцна се покажало дека е мајката на Марија, жена која ги изгубила ќерката и двете внуци за секунда.
Назарчик, Камила и нивната мајка Марија починале заедно и биле погребани заедно на гробиштата во Тернопол на 24 ноември. Стотици луѓе се собрале на гробиштата во Тернопол. Тие донеле цвеќе, палеле свеќи, тивко ридале и држеле фотографии од жртвите. Најтрогателно било кога на гробиштата таткото Камал го држел во рацете ковчегот во кој бил неговиот мал син, бебето Назарчик, стар само една година и три месеци.
Траорните сцени се забележани на видеото кое може да го погледнете тука.