Телото на шестгодишниот Мирослав беше пронајдено на 16 ноември во Москва, а секој нов детаљ од истрагата го прави случајот уште пострашен.
Момчето било тешко болно од раѓање, не можело да оди и му била потребна постојана грижа. Затоа јавноста беше особено потресена од фактот дека лицето кое требало најмногу да го заштити, неговата мајка, Јелена Ц., е осомничено за неговата смрт.
Сè започна кога минувачите видоа ранец завиткан во неколку слоеви најлон на јужниот брег на Гољановско Пруд. Никој не очекуваше дека внатре ќе има човечка глава. Првично, експертите проценија дека детето имало помеѓу седум и десет години, но набрзо идентитетот беше потврден, а Мирослав имаше само шест.
Во исто време, бабата се јавила во полиција и го пријавила нејзиниот внук како исчезнат. Мирослав престојувал кај неа, но еден ден претходно одеднаш бил однесен од неговиот очув, со кого живеела неговата мајка. После тоа, ниту тој ниту Јелена повеќе не одговориле. Кога првите информации за пронајдената глава се појавија на интернет, бабата веднаш се посомневала во најлошото.
Полицијата брзо стигнала до 31-годишната Јелена и нејзиниот партнер. Тие пронашле ужасна сцена во нивниот стан!
На балконот, скриено под куп работи, се наоѓало обезглавеното тело на момчето. Утврдено е дека момчето е убиено во тој стан, каде што живеел со својата мајка и нејзиниот партнер.
Според сегашната верзија на истрагата, очувот го претепал детето толку силно што престанало да покажува знаци на живот. Наместо да повикаат брза помош, возрасните решиле да ја сокријат смртта.
Мирослав имал сериозни здравствени проблеми од раѓање, а единствената личност која редовно излегувала надвор со него и се грижела за него била неговата баба. Според соседите, на мајката ѝ било сè потешко да го издржи секојдневниот живот. Сведоците тврдат дека таа често викала, трескала врати, разговарала сама со себе и се чинело дека се расправа со невидлив соговорник.
Познаници на семејството откриле дека по разводот, Јелена останала сама со две деца, Мирослава и неговата постара сестра. Тие рекле дека секоја обврска била товар за неа, дека го изгубила трпението, понекогаш удирајќи го својот син или фрлајќи предмети во негов правец.
Подоцна се покажа дека кај неа е дијагностицирана шизофренија, дека е под надзор на психијатар, но дека не ја земала терапијата редовно. Повремено користела и наркотици. Според соседите, ниту нејзиниот партнер не бил подобар.
Тој имал бурен темперамент, исто така земал дрога и често покажувал нервоза само затоа што детето било во станот. Во моменти на пијанство, го удиралзатоа што „го спречувал да помине“.
Долгови, нестабилна работа, проблеми во врската, сето ова создавало експлозивна атмосфера. Јелена постојано менувала работни места. Работела како курир, продавачка, консултант, но никогаш не останувала долго никаде.
Кога полицијата ја уапсила Јелена, пронашла свежи посекотини на нејзините раце. Според информациите објавени од Телеграм каналот База, таа планирала да се самоубие веднаш по злосторството, но, како што рекла за време на испрашувањето, „ја спречил фактот дека во станот има четири мачки“.
Познаници тврдат дека Јелена ги сакала животните многу повеќе од своите деца. Таа редовно објавувала цртежи од мачки што ги правела со помош на вештачка интелигенција и велела дека тие „ги разбираат подобро од луѓето“.
Додека чека одлука за нејзината судбина, бабата на жртвата се подготвува за погребот и покренува постапка за старателство над нејзината деветгодишна внука, која сега останала без брат и мајка.
Истрагата сè уште ја реконструира хронологијата на настаните. Јелена веќе ја признала својата вина, а основната верзија на истрагата гласи: очувот му нанел смртоносни повреди на Мирослав, а потоа се обидел да го скрие телото заедно со Јелена. Нејзиниот партнер исто така е уапсен, а неговите искази се совпаѓаат со наодите на истражните органи.